แบบทดสอบ EQ ส่วนใหญ่รายงานผลบนมาตราส่วนเดียวกับที่แบบทดสอบ IQ ใช้ โดย 100 คือจุดกึ่งกลางของประชากร และ 15 คะแนนเท่ากับหนึ่งส่วนเบี่ยงเบนมาตรฐาน ดังนั้นคะแนนที่สูงกว่า 115 จะทำให้คุณอยู่ในหกส่วนบนสุดโดยประมาณ และสูงกว่า 130 อยู่ในกลุ่ม 2% บนสุด คะแนนรวมให้ข้อมูลน้อยกว่าคะแนนองค์ประกอบ ความฉลาดทางอารมณ์มักถูกจำลองเป็นความสามารถสี่ด้านที่แยกจากกันได้ และคนคนหนึ่งอาจเก่งในการอ่านผู้อื่นแต่อ่อนในการควบคุมตนเอง ซึ่งตัวเลขรวมซ่อนสิ่งนี้ไว้ทั้งหมด
องค์ประกอบทั้งสี่คืออะไร
โมเดลหลักแตกต่างกันในรายละเอียดแต่เห็นพ้องกันในโครงสร้างกว้าง ๆ ความสามารถสี่ด้านปรากฏขึ้นซ้ำ ๆ
การตระหนักรู้ในตนเอง คือการระบุสภาวะอารมณ์ของตนเองได้อย่างแม่นยำ รวมถึงสภาวะที่ไม่สะดวกใจจะยอมรับ มันเป็นรากฐานของส่วนที่เหลือ เพราะการควบคุมความรู้สึกที่คุณระบุผิดว่าเป็นอย่างอื่นแทบไม่ได้ผล
การควบคุมตนเอง คือช่องว่างระหว่างความรู้สึกกับการตอบสนอง การควบคุมแรงกระตุ้น การฟื้นตัวหลังความผิดหวัง และความสามารถในการยังคงมีประโยชน์อยู่ในขณะที่รู้สึกไม่พอใจ
การตระหนักรู้ทางสังคม คือการอ่านคนอื่นได้อย่างแม่นยำ ทั้งสิ่งที่พวกเขารู้สึก สิ่งที่พวกเขาน่าจะทำ และบรรยากาศในห้อง นี่คือองค์ประกอบที่คนส่วนใหญ่หมายถึงเมื่อบอกว่าใครสักคนมี EQ สูง
การบริหารความสัมพันธ์ คือการลงมือทำโดยอาศัยสามองค์ประกอบก่อนหน้า ทั้งการจัดการความขัดแย้ง การให้ฟีดแบ็กที่ยาก และการซ่อมแซมความสัมพันธ์หลังรอยร้าว
แบบทดสอบความฉลาดทางอารมณ์ของเรารายงานผลแบบแบ่งสี่ส่วนที่คล้ายกัน โดยใช้สังคม ความเห็นอกเห็นใจ การตระหนักรู้ในตนเอง และการควบคุมแรงกระตุ้นเป็นหมวดหมู่
อ่านโปรไฟล์ของคุณแทนที่จะดูแค่คะแนนรวม
คะแนน 108 ที่มีแถบเท่ากันในทั้งสี่องค์ประกอบอธิบายคนที่แตกต่างมากจากคะแนน 108 ที่มาจากความเห็นอกเห็นใจสูงและการควบคุมแรงกระตุ้นต่ำ โปรไฟล์แบบที่สองพบได้ทั่วไปและมีลักษณะที่จำได้ คือคนที่อ่านสถานการณ์ได้แม่นยำแต่ก็ยังตอบสนองเร็วกว่าที่ตั้งใจไว้
โปรไฟล์แบบตรงข้าม คือการควบคุมตนเองที่แข็งแกร่งแต่การตระหนักรู้ทางสังคมอ่อน ก็พบได้ทั่วไปเช่นกัน มันดูเหมือนความสงบที่ผิดที่ผิดทาง เพราะการอยู่นิ่งไม่มีประโยชน์ถ้าคุณอ่านผิดว่าอีกฝ่ายต้องการอะไร
ช่องว่างระหว่างองค์ประกอบนำไปปฏิบัติได้มากกว่าคะแนนรวม เพราะวิธีแก้ไขแตกต่างกัน การตระหนักรู้ในตนเองที่อ่อนตอบสนองต่อการเรียกชื่ออารมณ์ในขณะนั้นและฟีดแบ็กจากคนที่ซื่อตรง การควบคุมตนเองที่อ่อนตอบสนองต่อการสร้างช่วงหน่วงในการตอบสนองมากกว่าการเข้าใจอารมณ์ให้ดีขึ้น
แบบทดสอบเชิงความสามารถกับแบบทดสอบการรายงานตนเองวัดสิ่งที่ต่างกัน
ความแตกต่างนี้อธิบายความสับสนส่วนใหญ่เกี่ยวกับคะแนน EQ แบบทดสอบเชิงความสามารถ นำเสนอสถานการณ์และให้คะแนนคำตอบของคุณเทียบกับเกณฑ์ ซึ่งเป็นวิธีที่แบบทดสอบของเราและ MSCEIT ทำงาน แบบทดสอบการรายงานตนเอง ให้คุณให้คะแนนทักษะทางอารมณ์ของตัวเอง
การรายงานตนเองมีปัญหาที่ชัดเจน คือมันวัดความเชื่อของคุณเกี่ยวกับความฉลาดทางอารมณ์ของตัวเอง และคนที่มีสิ่งนี้น้อยที่สุดก็มีความพร้อมน้อยที่สุดที่จะให้คะแนนตัวเองได้อย่างแม่นยำ ความสัมพันธ์ระหว่างการรายงานตนเองกับการวัดเชิงความสามารถของ EQ อยู่ในระดับปานกลางเท่านั้น
แบบทดสอบเชิงความสามารถก็มีข้อจำกัดของตัวเอง ซึ่งควรทำความเข้าใจให้ชัดเจน การรู้ว่าอะไรคือการตอบสนองที่ดีกว่าไม่เหมือนกับการทำมันได้จริงภายใต้แรงกดดัน คะแนน EQ ที่อิงความสามารถอธิบายเพดานสูงสุดมากกว่าพฤติกรรมทั่วไป และช่องว่างระหว่างสองสิ่งนี้คือจุดที่ความแตกต่างที่น่าสนใจส่วนใหญ่อยู่
EQ ทำนายได้จริงมากแค่ไหน
ข้ออ้างยอดนิยมที่ว่า EQ ทำนายความสำเร็จได้ดีกว่า IQ มากนั้นไม่มีหลักฐานสนับสนุน มันมีที่มาจากหนังสือขายทั่วไปมากกว่างานวิจัย และการศึกษาที่อ้างอิงก็ไม่ได้สนับสนุนข้ออ้างนี้
สิ่งที่ยืนยันได้จริงนั้นแคบกว่าแต่ยังคงมีประโยชน์ ความฉลาดทางอารมณ์ทำนายผลการปฏิบัติงานในระดับปานกลางโดยรวม และแข็งแกร่งกว่าในบทบาทที่สร้างขึ้นจากแรงงานทางอารมณ์ เช่น งานขาย งานดูแล การสอน และการบริหาร มันเพิ่มคุณค่าในการทำนายเหนือไปกว่าความสามารถทางปัญญาและบุคลิกภาพ ซึ่งเป็นข้อค้นพบที่แท้จริง แม้ว่าส่วนเพิ่มนั้นจะเล็กกว่าที่เวอร์ชันยอดนิยมบอกไว้
มันยังฝึกฝนได้ง่ายกว่าความสามารถทางปัญญา ซึ่งเป็นข้อโต้แย้งเชิงปฏิบัติที่หนักแน่นที่สุดสำหรับการให้ความสนใจกับมัน ทั้งการตระหนักรู้ในตนเองและการควบคุมตนเองต่างตอบสนองต่อการฝึกฝนอย่างตั้งใจด้วยขนาดผลที่พอประมาณแต่มีอยู่จริง
คำถามที่คนอื่นก็ถามเหมือนกัน
คะแนน EQ เฉลี่ยคือเท่าไร?
ในแบบทดสอบที่จัดมาตราส่วนแบบเดียวกับ IQ คือ 100 โดยการออกแบบ โดยประมาณสองในสามของคนอยู่ระหว่าง 85 ถึง 115 เครื่องมือ EQ ที่เผยแพร่บางตัวใช้มาตราส่วนของตัวเอง ดังนั้นตัวเลขดิบที่ไม่มีมาตราส่วนกำกับจึงตีความไม่ได้
คนเราสามารถมี IQ สูงแต่ EQ ต่ำได้หรือไม่?
ได้ และทั้งสองอย่างมีความสัมพันธ์กันเพียงเล็กน้อยเท่านั้น ดังนั้นการรวมกันจึงเป็นเรื่องธรรมดามากกว่าจะเป็นความขัดแย้ง ส่วนที่ทับซ้อนกันที่มีอยู่จริงส่วนใหญ่มาจากความสามารถในการเข้าใจสถานการณ์ทางอารมณ์ ซึ่งเป็นงานเชิงเหตุผล มากกว่าจะมาจากองค์ประกอบด้านการควบคุมตนเอง